โครงร่างกับเด็กเรียนโท

posted on 09 Apr 2009 19:29 by singto-jan

1.

มันเป็นของคู่กันนะคะ โครงร่าง กับปริญญาโท เนี่ย

โครงร่างมีชื่อเต็มว่า โครงร่างวิทยานิพนธ์ แต่ถ้าเป็นงานวิจัยทั่วไป จะเรียกว่า โครงร่างงานวิจัย (research proposal)

ไม่ว่าจะเป็นโครงร่างชนิดใด ก็จะมีวัตถุประสงค์เพื่อ แสดงรายละเอียดต่างๆ เกี่ยวกับงานวิจัยที่จะดำเนินการ พูดง่ายๆ ก็คือว่า เป็นการแปลงคำถามการวิจัย (research question) ให้ออกมาเป็นแผนดำเนินการ (plan of action)  ก็คือ ตัวนำทางของงานวิจัย นั่นแหละค่ะ !!

 

 

2.

เมื่อวานนี้ สิงโตจันเพิ่งเสร็จสิ้นจากกระบวนการสอบโครงร่างฯ ในส่วนของภาคอุตสาหกรรม

อ้าว !! คราวนี้งง กันอีก ทำไม ?  เกี่ยวอะไร ? กับอุตสาหกรรม หรือโรงงาน กันอีกใช่มั้ย ??

พอดีว่า ในการเรียนของสิงโตจันนี้ ต้องทำควบคู่กับงานวิจัยในอุตสาหกรรมด้วย เพื่อประมาณว่า สามารถให้ใช้งานได้จริงๆ ผลิตกันได้จริงๆ  ไม่ใช่เรียนกันเข้าไป  ทำงานวิจัยกันเข้าไป  แล้วแขวนเอาไว้ ใช้งานจริงกันไม่ได้ ทำได้เพียงการศึกษาผลเท่านั้น  (เหมือนกับที่เด็กไทยเรียนภาษาอังกฤษกันตั้งแต่จำความได้เลยมั้ง  แต่พอเรียนจบตรี จบโทกันแล้วก็ยังคุยกับฝรั่งข้างบ้านไม่ได้ซักที   เหอะๆ    รวมทั้งตรู ด้วยเว้ย   เย้ยยยยย)

แต่ก็ไม่ได้บอกว่ามันไม่เกิดผลประโยชน์ใด ๆ นะ  ก็ยังเป็นผลอันเป็นข้อมูลหลังการศึกษาวิจัยแล้วว่า  การทดลองลักษณะนี้ ทำไม่ได้  (อย่าไปทำอีกนะน้อง นั่นเอง !!)

ต่อๆๆ 

ในเรื่องการเตรียมตัว นอกจากเตรียมพาวเวอร์พอยส์ ในการนำเสนอ  ความรู้ (ที่ไม่ค่อยจะมีแล้ว ) เรื่องดวง โชคชะตา ที่เลือกวันนั้นในการนำเสนอ ก็สำคัญนะ  อ๊ะ อ้าว  ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่ไป

เคยมีมั้ยล่ะ ที่คุณๆ ตื่นมาวันไหน เกิดเหตุลางอาเพศ ปัญหา อุปสรรค  จิ้งจกทัก จิ้งเหลนวิ่งตัดหน้า แมวดำมาคลอเคลีย  หยิบจับอะไร เป็นหล่นเพล้ง ง ง ง ง    

ติดต่องานใคร เป็น " ไม่สามารถติดต่อเลขหมายปลายทางได้ในขณะนี้"      

โทรศัพท์แบตหมดกะทันหัน ทั้งที่เมื่อคืนชาร์ตมาเต็มแล้ว (ชาร์ตแบตเครื่องนึง แต่นำติดตัวมาอีกเครื่องนึง)

แบงค์ย่อย ลูกเหรียญ ไม่มีติดตัว เหลือในกระเป๋าสตางค์  พอจะจ่ายค่ารถ แย่แล้วววววว !!!    เฮ้ย  ดันมีแต่แบงค์ใหญ่ๆๆ  ตรายแน่ๆๆ  คนขับรถต้องด่าตรูในใจแน่เรยยย  ถึงกับขั้นไม่กล้าชักออกมากันทีเดียว

ฝนตกอีก  สามเดือนที่ผ่านมากแบบว่าฟ้าใสแจ๋ว แจ่มชัด มองทะลุทะลวงได้ถึงการบินไทยรักคุณเท่าฟ้า  แต่ไฉน วันนี้ฝนตกกระหน่ำซำเมอร์เซลล์ขนาด  แหม่

จะบอกว่าเหตุการณ์มากกว่าสามในสี่ที่กล่าวมาเนี่ย เกิดขึ้นนะคะ เกิดกับตัวเองนี่แหละ เอากันเข้าไป

ตื่นมาตอนเช้า โอเคนะ  อารมณ์สดใส ไม่ง่วง จราจรไม่ติดขัดเท่าไร การเดินทางสะดวก

มาเตรียมอุปกรณ์สำหรับนำเสนอ คอมพร้อม พ้อยส์พร้อม โปรเจคเตอร์พร้อม แอร์พร้อม เอกสารพร้อม  แต่ไมค์ เอ๊ะ ยังไง เมื่อวานลองแล้วนะ เสียงดังชัดกังวาล เพราะจนอยากร้องคาราโอเกะแทนการนำเสนอเลย 

ไม่ติดอ่ะ  เสียงไม่ออก เออ ก็เสียบปลั๊ก เปลี่ยนถ่านแล้วนะ

เอาหนะๆๆ บอกพี่ๆ เค้าแล้ว น่าจะช่วยได้ ระหว่างที่ต้องเดินทางกลับ มหาวิทยาลัย เพื่อรอรับอาจารย์

ปรากฏว่า ไม่มีแบงค์ย่อยจ่ายค่ารถจริงๆ เห้ย!!

แลกเอากับยาม และพี่ๆ ที่หน้าบริษัทก็ได้ว่ะ (ค่ะ)

ไม่มีให้แลก เหรอพี่ !!

เอา ถ้างั้นไว้ไปเสี่ยงเอาดาบหน้าเลยแล้วกัน  ซีด 

ก็นับว่าโชคดีไป ที่พี่คนขับรถสองแถว ใจดี เข้าใจในอารมณ์ที่ว่า ทั้งเนื้อทั้งตัวเหลือใบเดียวแล้วค่ะ หุหุ

 

 

3.

ไม่จบแค่นั้นจ้ะ  มันจะสั้นไป

พบหน้าอาจารย์ปุ๊บ ปรากฏว่า

ท่านบอก "จะแต่งตัวแบบนี้ไปพรีเซนต์หรอ ทำไมไม่ใส่กระโปรง"

เสี่ยงตอบกลับไปว่า "เอ่อ หนูเห็นว่าสถานที่เป็นโรงงานค่ะ ที่นั่นเค้าสวมกางเกงกันทั้งหมด"

อาจารย์ "งั้นกลับไปเปลี่ยนเสื้อสูทแขนยาวมา"

นศ. >> 

โชคดี ที่มีเพื่อนที่น่ารัก (อยู่ใกล้ มอ) ได้เอาเสื้อสูทมาให้ (คนนี้แหละ เพื่อนนักเขียนแต่งนิยายได้  ว่างๆ ซื้ออุดหนุดกันได้นะคะ ชื่อเรื่อง "เพียงตาลัย") ตอนแรกก็คิดจะกวนคนอื่นๆก่อน เพราะเกรงใจ แต่ไม่มีใครรับโทรศัพท์ตรูเลย เง้อออออ   ยังไงก็ ขอบคุณกันตรงนี้อีกครั้งนะจ้ะ เพื่อน 

 

 

4. คราวนี้ก็ได้ต้อนรับท่านอาจารย์ชื่อดังจากกรุงเทพแล้ว ท่านอุตส่าห์เสียสละเวลา และยอมเดินทางลงมาใต้ เพื่อสอบให้เลยนะเนี่ย    ปลื้มๆๆ ได้อีก   (เห็นมั้ยว่าการสอบก็มีข้อดีนะ ได้เจอคนมีชื่อเสียงด้วย)

ท่านใจดีอ่ะ  น่ารักด้วย  ทำอะไรง่ายๆ ลุยๆ ดี 

ระหว่างเดินทางไปสอบที่โรงอุตสาหกรรม  ซึ่งเป็นเส้นทางที่ออกนอกเมือง ไปประมาณ 15 กิโลเอง  แต่พี่ที่ขับรถก็ต้องเบรคเอี้ยดดดดดดดดดดดดดดดด

ไม่มีอะไรน่าตกใจค่ะ  ท่านอาจารย์และสิงโตจัน ยังครบ 32 ค่ะ

แล้วเราก็มองเห็น อะไรใหญ่ๆ  เดินผ่านหน้ารถของเราไป

อาจารย์จากกรุงเทพ อึ้งค่ะ อึ้ง !!

เป็นฝูงวัวค่ะ ฝูงวัว น่ารักเชียวววว  เดินตามหลังกันตัวเล็ก ตัวใหญ่

อาจารย์ท่านไม่เคยเห็นค่ะ  ที่กรุงอาจไม่มีอะไรอย่างนี้มากนัก เอ่อ จริงๆ ไม่มีเลยอะคะ  

 

 

5.

ระหว่างการสอบ ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ ไม่มีการลืมสคริปต์ ไม่ต้องใช้ตัวแสดงแทน ไม่มีแสตนด์อิน(เว่อร์)

ช่วงถามคำถาม ไม่มีใครถามเลยค่ะ ผ่านไปสองนาทีได้

เอ๊ะ หรือว่าเราพูดไม่รู้เรื่องหว่า ??

ประเดิมคำถามแรก อาจารย์ของดิฉันเองค่ะ จานหนูเอง  เอื้อก!!!

แล้วคำถามถัดไปๆๆ มาขึ้นเรื่อยๆ ได้บ้าง มั่วบ้าง ดำดิน ดำน้ำ ดำทะเล มั่ง

แล้วก็สิ้นสุดการสอบค่ะ  

ที่เหลือเป็นหน้าที่อาจารย์ช่วยกันปรับปรุงโครงร่างให้ออกมาดูดีกว่านี้นิดนึงส์  แหะๆๆ

 

 

สรุปว่า  ผ่านไปได้ด้วยดี  ที่เหลือต่อจากนี้ คือ ศึกใหญ่กว่า ที่ต้องลงมือทำจริง

การที่แผนการดี ก็ใช่ว่า จะประสบผลสำเร็จนะคะ หากละทิ้งหน้าที่และความพยายาม

แต่แผนที่ดี ก็นำชัยไปกว่าครึ่งแล้ว คุณว่าจริงมั้ย ??

 

"สู้ต่อไป สิงโตจัน"

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

สู้ๆเเก

ชั้นยังไม่สอบเลย

เเรงกว่าเเกอีก

ตอนนี้ต้องนั่งปั่นงาน

ใกล้จะสอบเเระ

#2 By ShinodaJunG (118.173.164.105) on 2009-04-10 23:46

ดีใจด้วยครับ ที่ผ่านมาได้
ทีเหลือคือ ทำจริงล่ะ

#1 By kitipan on 2009-04-09 21:09