ฉันได้เรียนรู้่ว่า ...

posted on 27 Nov 2009 19:11 by singto-jan

คืนวันศุกร์ที่เหงาๆ อีกคืนหนึ่ง

กลับไปนั่งอ่านฟอร์เวิ์ดเมล์ 

มีเมล์อันนึง อ่านแล้วทำให้เราได้คิด

สิ่งที่คนเรายังต้องเรียนรู้ในชีวิต ยังมีอีกมากมาย

เราเรียนรู้มาน้อยเกินไปหรอกหรือ

หรือว่าเรียนแล้วทิ้ง ไม่จำ

สำหรับเราน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า

ไม่ใช่ไม่อยากจำ แต่จำไม่ได้เอง

 

การได้พูดคุยกับคนๆ นึงในวันนี้

ทำให้ได้คิดว่าคนเรา ความคิดเราแต่ละคน ช่างต่างกันจริงๆ

เรื่องบางเรื่องอาจซิเรียส หรือ เป็นสิ่งที่คิดมากได้กับคนบางคน

แต่กลับเป็นเรื่องที่อีกคน ไม่คิดอะไรเลย

ไม่คิดอะไรเลย หรือว่า ไม่อยากคิด ..

 

ขอให้เป็นอย่างแรกจะดีกว่านะ

 

บางคนการเดินเข้ามาโดยไม่พูดจาอะไร เป็นปกติ

แต่กับบางคนคงคิดว่า ไปโกรธใครเขามา

 

บางคนปฏิเสธนัดดูหนังกับเพื่อนไป เป็นปกติ

แต่กับบางคน คิดมาก ไม่เข้าใจ คิดว่าตนไม่มีความหมาย

 

บางคนโทรไปหา แต่อีกคนนึงไม่รับสาย

คนโทรไป คิดมาก นู่นนี่ คิดว่าเค้าไม่อยากคุย ไม่รัก ตีตัวออกห่าง กลัวโดนทิ้ง

คนไม่รับสาย นอนหลับ ไม่รู้เรื่องอะไร เป็นเรื่องธรรมดา จึงไม่โทรกลับ..

 

และอีกมากมาย...

สิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันเรียนรู้ว่า..

ฉันได้เรียนรู้ว่า... ยังมีสิ่งหนึ่งที่เจ็บปวดไปมากกว่าความเกลียดชัง นั่นคือ ความเมินเฉย
ฉันได้เรียนรู้ว่า... แม้ฉันจะต้องเจ็บปวด แต่ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่อย่างเจ็บปวดเสมอไป

ฉันได้เรียนรู้ว่า... การลืมสิ่งที่ผิดพลาดไปแล้วนั้น สำคัญพอกับการจดจำสิ่งที่ดีงามเอาไว้
ฉันได้เรียนรู้ว่า... การคาดเดานั้น มักจะเลิศหรูกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริงเสมอ

ฉันได้เรียนรู้ว่า... ฉันไม่อาจคาดหวังผู้อื่นให้แก้ปัญหาของฉันได้
ฉันได้เรียนรู้ว่า... ถึงเราจะเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้ แต่เราปล่อยให้มันผ่านไปได้


ฉันได้เรียนรู้ว่า...
หากต้องการคำตอบที่ดี ก็ควรถามคำถามที่ดีด้วย
ฉันได้เรียนรู้ว่า... อาจจะมีใครที่รักคุณอย่างจริงจังอยู่ก็ได้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะแสดงออกให้คุณรู้ได้อย่างไร
ฉันได้เรียนรู้ว่า... ในที่สุดแล้ว ผู้รับจะเป็นผู้แพ้ และผู้ให้นั่นแหละคือผู้ชนะ
ฉันได้เรียนรู้ว่า... การเรียนรู้ที่จะให้อภัยนั้น ต้องการการฝึกฝน


ฉันได้เรียนรู้ว่า... การซื่อสัตย์ต่อสิ่งเล็กน้อย ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อยเลย
ฉันได้เรียนรู้ว่า... สิ่งดีๆ นั้น มักเกิดขึ้นกับคนดีเสมอ

และ
ฉันได้เรียนรู้ว่า... การที่จะรู้ค่าอะไรสักอย่างนั้น คุณจะต้องขาดมันไปสักพักก่อน

 

ขอบคุณเมล์ฉบับนั้น ที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้เพิ่มขึ้น.. 

Comment

Comment:

Tweet

อ่า ไม่ได้เข้ามาซะนาน

โอเคอ่ะ อันนี้ มีข้อคิดๆ ^^

ชั้นก็กะลังเรียนรู้การให้อภัย (แต่มันยากจังว่ะ สำหรับบางคน)
บางทีเราหยุด แต่คนอีกคนยังไม่หยุดสร้างปัญหาให้เรา
บางทีเรายอมถอยออกมา เพื่อให้อีกคนไม่รู้สึกว่าตัวเองจนตรอก
แต่คนนั้นกลับเหมือนหมาบ้าที่ไล่กัดคนอื่นไปทั่ว
บางที ไม่รู้ว่าคนประเภทนี้ในสมควรกับการอภัยจริงรึเปล่า

เหอะๆๆ เม้นซะยาว แก หาเวลาไปช๊อปปิ้งกัน ชั้นมาเรื่องเราให้แกฟังอีกเพียบอ่ะ ^^

#5 By llsa-ku-rall on 2009-12-14 13:16

ขอบคุณมากสำหรับข้อความดีๆๆที่นำมาให้อ่าน รู้สึกมีกำลังใจมาก

#4 By endrophine on 2009-12-12 21:40

ดีนะ

ฉันได้เรียนรู้ว่า ฉันพลาดฟอเวิดเมลย์ฉบับนี้

+555

#3 By Leisurely LIFE on 2009-12-08 20:34

แม้ฉันจะต้องเจ็บปวด แต่ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องอยู่อย่างเจ็บปวดเสมอไป

ทุกประโยค..ล้วนเป็นแง่คิดที่ดีๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ big smile
สวรรค์ส่งมาให้คุณ
..ได้เรียนรู้ ด้วยตนเองopen-mounthed smile